De glazen man

berusting zie ik bij de getekende grijsaard

zijn moede blik verteld mij over gedogen

nu hij vanuit het spiegelglas mij aanstaart

zijn trots in weerloosheid aan hem onttogen

zoals de weg der sterren eeuwig vast lag

en ook de aarde haar baan niet kiezen kon

was ook zijn weg bepaald tot de verzoendag

een andere dan die hij ooit dromend begon

achter de man in het glas zie ik de jongen

kwetsbaar in zijn overmoed en verlangen

de verwachting en hoop die in hem zongen

nu is de glazen man door ontroering bevangen


Wim Jilleba / Maart 2010