 |
|
Ronald Giphart tijdens Boekenweek te gast bij Schrijvers Podium Dordrecht
Op 10 maart start de 75e Boekenweek. Jong zijn, het kind, de jeugd, de jongere staat centraal in deze Boekenweek. Dit onder het motto Titaantjes; opgroeien in de letteren.
Het thema van de Boekenweek is bij Ronald Giphart, die op 16 maart te gast is bij Schrijverspodium Dordrecht, in goede handen.
Giphart, die opgroeide in Dordrecht, was al
|
|
TUSSEN OERSOEP EN OPENBARING
vier lezingen over evolutionair denken
In het christelijk onderwijs is evolutionair denken een gevoelig onderwerp. Op zich is dat vreemd want bij aardrijkskunde en geschiedenis komt de oudheid van de aarde aan de orde en bij biologie is de evolutietheorie verplichte stof voor het eindexamen. Het onderwerp overschrijdt de schoolboeken ver, want het heeft voor ieder consequenties voor de zienswijze op het bestaan in de meest brede betekenis.
De tegenstelling geloof en wetenschap is ook niet van vandaag of gisteren.
|
|
In een levendige mix van verhaal, herinnering en beschouwing verkent schrijver Wil Boesten oorsprong, vormen, inhoud en grenzen van het dromen over steden. Uitgaande van de herinnering aan zijn eerste gedroomde stad onderzoekt hij hoe een hoogstpersoonlijke droom van een stad zich kan verhouden tot grote visionaire plannen en utopieën die in sterk wisselende gedaanten steeds weer opduiken.
Het gesproken essay stelt ondermeer de vraag naar de (on)mogelijkheid zonder droom te bouwen en naar het bestaan van pessimistische bouwwerken. Ook probeert de auteur de gedroomde stad te begrijpen in het licht van een tijdsgewricht waarin de wereld enerzijds steeds meer op een elektronisch netwerk gaat lijken en zich anderzijds hunkerend naar het verleden lijkt te keren, dat op zijn beurt steeds meer een gedroomd verleden wordt.
Wil Boesten publiceerde in 2007 zijn roman Spiltijd. In 2008 en 2009 verscheen kort verhalend en essayistisch werk in onder meer De Revisor en De tweede ronde. Momenteel werkt hij aan zijn nieuwe roman Tot de regen komt, en aan een theatermonoloog voor het BIES-festival 2010. Boesten werkt daarnaast als literair vertaler van onder meer Markus Werner, Joseph Roth, Albert Vigoleis Thelen en meest recent Ernst Jünger (Luitenant Sturm, oktober 2009).
Na ondermeer Utrecht, Amsterdam en Den Haag is Dordrecht sinds 2002 de woonplaats van Boesten. De muzikale omlijsting van de lezing wordt verzorgd door de The Circumstances, vier jonge Dordtenaren die popmuziek met intrigerende teksten maken. Vorig jaar wonnen zij de nationale finale van het Emergenza-festival in de Melkweg in Amsterdam. Zij spelen deze avond ‘unplugged’ waarbij swingende songs en diepzinnige ballades elkaar afwisselen.
Voor de zesde keer verleent stichting de stad uit Dordrecht een Nederlandse literator de vrije opdracht zich in een lezing uit te spreken over een aspect van het stedelijke leven. Op deze manier wil de stichting het debat verrijken met een stem uit onverwachte hoek. De vrijheid van de schrijver is ongelimiteerd, het enige dat hem wordt gegeven is de titel waaronder de lezing zal plaatsvinden.
vrijdag 5 maart 2010 / aanvang: 20.00 uur / entree: €5,00
Teekengenootschap Pictura / Voorstraat 190-192 / Dordrecht
reserveren: destad@planet.nl of 078-6141522
|
|
Op maandagavond 1 maart wordt in de Kunstkerk hoog spel gespeeld met de gemeentepolitiek. De organisatie van de avond is in handen van de literaire stichting ‘Perspektief’, in samenwerking met de gemeente Dordrecht. Voor de pauze is er een presentatie van Cees Oosterwijk, die kortgeleden debuteerde met De tijddood, een roman waarin de lokale politiek een grote rol speelt. De schrijver is ook een onderhoudend spreker. Na de pauze speelt Kees Voorbij ‘De achterkant van het gelijk’ met vertegenwoordigers van alle raadsfracties die aan de gemeenteraadsverkiezingen meedoen. Ook burgemeester Brok zal daaraan deelnemen. De twee programmaonderdelen zijn nauw verbonden.
Cees Oosterwijk levert in De tijddood een scherp geschreven tijdsbeeld, geeft een kijkje achter de schermen van het lokaal bestuur. De gefingeerde gemeente Maldegeer vormt het decor voor verwikkelingen in de wereld van projectontwikkeling en vastgoed en een misdaad in familiebedrijf De Koning. In hoog tempo word je als lezer binnengezogen in een moordonderzoek en het schimmenspel van politiek en bestuur. De twijfels van wethouder Hazeleger en de dappere zoektocht van Hannah vormen de ingrediënten voor een spannend spel van macht en onmacht. Zekerheden blijken niet meer zeker te zijn. De hoofdpersonen zoeken naar liefde, waardering en waarheid. Een bijzondere hoofdpersoon is de tijd. De wethouder wordt ingehaald door de tijd en de verteller komt erachter dat de tijd soms gaten laat vallen waarin de ware toedracht van het misdrijf verdween. Verweven in de verhaallijnen geeft De Tijddood bovendien een onthutsende analyse van de teloorgang van idealen en maatschappelijk engagement. Het boek is die avond te koop en Cees Oosterwijk signeert in de pauze. Cees Oosterwijk is landschapsarchitect en planoloog. Als literator schrijft hij columns voor verscheidene vakbladen. Hij werkte in de negentiger jaren als directeur openbare werken bij de gemeente Wageningen. Momenteel is hij partner bij adviesbureau BMC.
In het deel na de pauze tracht Kees Voorbij de leden van de raad zich zo scherp mogelijk te laten profileren inzake allerlei controversiële gemeentekwesties. Dit gebeurt in een doorlopende scherpe vraagvorm zoals Marcel van Dam dat indertijd deed in zijn programma ‘De achterkant van het gelijk’, gebaseerd op de Socratische dialoog.
Wat mag wel en wat niet in de politiek, wat deugt en wat niet? De achterkant van het gelijk is een speurtocht naar de grenzen van partijopvattingen. Hoe consequent zijn partijen met hun programma’s en waar liggen hun grenzen? Hoe dient ons locaal bestuurssysteem te functioneren? Hoe hard zijn waarden en normen aan het veranderen?
De organisatoren zijn blij burgemeester Brok hierbij aanwezig te zien. Het is een uitgelezen gelegenheid om hem beter te leren kennen. Kees Voorbij speelde ‘De achterkant van het gelijk’ eerder bij verschillende bestuurlijke bijeenkomsten. Hij is Neerlandicus en bestuurslid van ‘Perspektief’.
De avond die muzikaal wordt omlijst, begint om 20.00 uur in de Kunstkerk in de Museumstraat. De toegang is gratis.
|
|
vrijdag, januari 22, 2010.
In memoriam Gerrit de Wolf (1949-2010)
Vandaag heeft Gerrit de Wolf afscheid genomen van het leven. Bijna een jaar lang heeft hij gestreden tegen de agressieve vorm van longkanker die zich in begin 2009 bij hem openbaarde. Gerrit, Lupius voor intimi, behoorde tot het groepje van mijn beste vrienden. We leerden elkaar 45 jaar geleden kennen op de Mulo-Groenedijk en zijn tot op het laatste ogenblik van zijn leven bevriend geweest. We zaten in de derde en de vierde bij elkaar in de klas en raakten beiden betrokken bij de schoolkrant De Groene Mug, die in die dagen onder teken- en boekhouddocent, en later hoogleraar economie, Cees Esseboom een bloeiperiode beleefde. Gerrit schreef gedichten en verhalen in De Groene Mug. Een van die verhalen ging over een mythische figuur die zich in een rijdend orgel door de stad begaf en Bobby Kinghe heette.
Als de trainer van DFC er halverwege de jaren '60 niet op had gestaan dat zijn eerste teamspelers hun haar kort lieten knippen, zou Gerrit misschien een mooie voetbalcarrière hebben gevolgd. Hij hield echter zijn lange, blonde lokken en gooide uiteindelijk hoge ogen in een andere tak van sport, de schaaksport. Hij begon bij de schaakclub Dordrecht en stapte na de oprichting van Groothoofd over naar die club, waar hij zich een vaste plaats veroverde bij de top tien. Na de opheffing van Groothoofd was hij vanaf het eerste uur betrokken bij De Willige Dame, waar hij tot de openbaring van zijn ziekte een van de boegbeelden van de club was.
Gerrits grote liefde was de literatuur. In 1969 begon hij samen met Jan v.d. Geer in de Hofstraat, in het pand waar voorheen de boekwinkel van Koos Versteegh was gevestigd, het Cultureel Warenhuis Bobby Kinghe. De kern daarvan was de handel in tweedehands boeken. Omdat zowel Gerrit als Jan werkzaam waren op kantoor, was de winkel meer een hobby dan een inkomstenbron, maar uiteindelijk werd het Cultureel Warenhuis Bobby Kinghe de basis van de Stichting Produktiegroep Bobby Kinghe, grotendeels voortgekomen uit plannen van Gerrit, die, zoals we dat in een interview in Het Vrije Volk eens zeiden: 'de Dordtenaren over de cultuurdrempel zou schoppen.' In 1971 passeerde de stichtingsakte en was Bobby Kinghe volwassen. Nu, bijna veertig jaar later, leeft Lupius geesteskind nog steeds voort, al is er in de oorspronkelijke opzet wel het een en ander veranderd. In de dagen van de boekwinkel was er weleens iemand die vroeg naar meneer Bobby Kinghe. Wij pleegden dan op Lupius te wijzen en te zeggen 'Bobby Kinghe is er even niet, maar zijn vader is er wel.'
Gerrit was de grote plannenmaker van Bobby Kinghe en als zodanig een van de drijvende krachten achter het Dordtse culturele leven in de jaren '70. In die jaren schreef hij regelmatig voor het blad BIJ, orgaan van de Culturele Raad Dordrecht en was hij redacteur van het literaire tijdschrift Letteriek, eveneens opgericht op initiatief van Bobby Kinghe. Later legde hij zich meer toe op de organisatorische kant van de cultuur. Behalve bestuurslid van Bobby Kinghe was hij jarenlang lid van de sectie letteren van de Culturele Raad Dordrecht. Hij was ook een gretig lezer en een groot verzamelaar van boeken. Hij laat een indrukwekkende collectie boeken na. Zijn belangstelling reikte veel verder dan uitsluitend de Nederlandse literatuur. Een belangrijk deel van zijn boekenbezit wordt gevormd door een collectie wetenschappelijke, historische en filosofische werken. Speciale belangstelling had hij voor Indonesië. Hij verdiepte zich in de geschiedenis van het land, reisde er verschillende keren naartoe, leerde bahasa Indonesia en verbleef daartoe enige tijd aan een taalschool in Jogjakarta.
Na de middelbare school maakte Gerrit carrière bij verzekeringsmaatschappij de Holland, later Amev en Fortis. Na zijn vervroegde pensionering in 2007 nam hij de pen weer op om een oud plan, het schrijven van een literaire thriller, uit te voeren. Door zijn ziekte is het manuscript hiervan echter onvoltooid gebleven.
Over onze 45 jaar vriendschap zou ik een boek kunnen schrijven. Gerrit was een van mijn steunpilaren in de verschrikkelijke tijd van Stella's ziekte en dood. Hij was geen man van erg veel woorden, maar hij was er wel altijd. Er doen veel verhalen en anekdotes over Gerrit de ronde, ontstaan tijdens de vele reizen die wij maakten, tijdens bijeenkomsten en feesten, tijdens schaakwedstrijden, tijdens ons wekelijks borreluur in poffertjessalon Visser, en zo laat Gerrit vele mooie herinneringen achter. Maar ook een enorme leegte. Ik kan me Dordrecht niet goed voorstellen zonder Gerrit. Pessoa mag dan geschreven hebben dat de stad niet zou veranderen bij zijn dood, dat geldt zeker niet voor Lupius. Dordrecht heeft een markante inwoner minder en ik een dierbare vriend. Ik vind dat, net als met de dood van Stella, buitengewoon moeilijk om te accepteren, maar tegen de meedogenloosheid en de vernietigende kracht van de natuur is geen kruid gewassen.
Kees Klok.
|
|
| Afgelopen vrijdag 29-01 vond de tweede editie van De nacht van de jonge Dordtse dichters plaats, net als de eerste keer in cafe De Vreemde Eend. Omdat de filmbeelden niet zijn gelukt een kort verslag. De ‘Volgestouwde Eend’ had een muzikale act als
|
|
|
|
