Het was alweer een tijdje geleden dat ik iets organiseerde met en voor dichters en aanverwanten, maar gisteren was het weer eens zover. Geen Powets! maar Bead the Poetry in het kader van het Big Rivers festival te Dordrecht. Samen met Jacoline de Heer zetten we een paar puike dichters, een rapper en een meisje met liedjes in een prachtige tuin. Mooi pakkie gekocht bij de snob op de hoek, hippe strop om de nek, italiaanse snitshit shoes, clashy maar niet te flasshy beetje de avond aan elkaar presenterenmeneren en rollen met die dingen.
Het was voor poziebegrippen behoorlijk druk, 300 tot 400 mensen totaal schat ik, op een woensdagvond in Dordrecht isse datdan nieslegt. Frank Starik, droogkloot en dichter, mocht om acht uur de kerkspits afbijten, en bijten deed hij. Venijnig en vals en toch als een heer Bommel van stand liet hij het publiek en de presentator in verwarring achter, het ging uiteindelijk over een parapluu een vuilniszak en krimpen, meen ik. Anne Vegter volgde Starik op, met de linkerhand nonchalant in de broekzak bracht ze twee lange monologen, die ik niet helemaal heb kunnen volgen, vanwege presentatiezorg en het staren naar die hand die zo kalm in de zak. Na deze eerste twee dichters was het tijd voor de prijsuitreiking van de schrijfwedstrijd, die uiteindelijk werd gewonnen door onze Belgische vriend David Troch, met het brute gedicht Flessenhals, wat hij grommend voordroeg. Tweede werd Suzanne van Geus die haar gedicht naief uit het hoofd voordroeg, met wisselend resultaat en plek drie was voor Martijn Teerlinck
Rond negen uur was het de beurt aan Risskant, de Dordtse Hip Hop Bom Boem, die in afwachting tot landelijke doorbraak alvast zelfs de oudere handjes de lucht in kreeg, kewl. Na de pauze kwam een fris gebruinde Sven Ariaans als woordridder in een soort Pipo broek het podium op om het Dordtse publiek nu eindelijk eens met zijn klassiekers kennis te laten maken, waaronder mijn favoriet De Buurman. Redelijk veel mensen vonden Sven het hoogtepunt van de avond, hij stond dan ook keihard in vorm. En een aantal mensen waaronder ikzelf vonden Martijn den Bakker het absolute hoogtepunt van de avond. Peuken opstekend en papiershakend, de rockenrollo onder de dichters, beeld, verhaal, timing, humor en ritme allemaal op de juiste plaats. Zuperb. Shampoo. De beste podiumpozie die ik de laatste jaren gehorenzien heb. De zee is een lulletje rozenwater.
Er waren een aantal mensen die de poetry phanter Deelder de ster van de avond vonden. Als een getergd roofdier stond hij verscholen langs het ijzeren hek rondom het plein, tot ik hem aankondigde. Charisma, een ongelooflijk verfijnd ritme, snoeiharde humor. Vanaf de eerste zin van zijn ‘’Jazzizz’’ gedicht was het publiek in vervoering en dat hield dik een half uur aan. Toen het publiek na een half uur Deelder dacht dat het was gedaan, volgde er nog een meisje op keyboard. Ze droeg grappige klompen en mocht afsluiten met liedjes. Roosbeef. Jesoe, wa was da mooi. Puur, zuiver, rauw, grappig, serieus, virtuoos, een paar toetsen en een stem. Volgens de 150 mensen die er nog waren was Roosbeef het absolute hoogtepunt en een schitterende afsluiter van de eerste Bead the Poetry. Er was nog een after party met Deelder op vinyl, wat ook een hoogtepunt was, het hoogtepuntte nog lang na, het was mijn lichte moeite waard, zo mag een feestje zijn.
Peter M. van der Linden
BEADTHEPOETRY
<< All categories
| 
