Perspectief
Het uitzicht is al jarenlang min of meer
hetzelfde, gestreept door de verticale
lamellen die met enkele forse halen
breedbeeld bieden op weer en verkeer.
's Zomers vallen vanaf rechts stralen
zon delicaat de kamer binnen. Wanneer
het 's winters, zoals nu, lang duurt eer
het donker is verdwenen, ga ik dralen
achter mijn bureau. Ik pulk en pieker wat,
lees en blader en staar de lege straat aan.
Daar is altijd weer het perspectief dat
tussen de bomen ontdaan van blad
aan het einde in de regel dicht zal gaan,
maar zeker weten daarna om zal slaan.
Casper Markesteijn
|
