 |  Kees Klok , geboren te Dordrecht, dichter, vertaler en historicus. Publiceerde ondermeer Moniza Alvi , Het land aan mijn schouder (Wagner & Van Santen, 2003), een bloemlezing van Cypriotische literatuur (samen met Stella Timonidou) Wij wonen in een taal (Kruispunt, 2004), Afrodite en Europa. Een beknopte geschiedenis van Cyprus van de prehistorie tot heden (Dioskouri, 2005) ook in het Grieks in een vertaling van Stella Timonidou, University Studio Press, Thessaloniki). Recente dichtbundels: Aan de Merwede (Kodikas, 1999) In dit laagland (Wagner & Van Santen, 2005), Het is al laat (Liverse, 2008) . Recent proza: En vooral: de gordijnen dicht!.(Liverse 2008) & IJzeren logica (Liverse, 2008). Recente vertaling: John Burnside, Het bal in de inrichting (Wagner & Van Santen, 2008). Gedichten van hem verschenen ook in een aantal bloemlezingen, waaronder Vijftig dichters. Het beste uit tien jaar Meander (Opwenteling 2005) en 25 jaar Nederlandstalige poëzie, 1980-2005, in 666 en een stuk of wat andere gedichten (BnM-Uitgevers, 2006). Vijftig dichters. Het beste uit tien jaar Meander (Opwenteling 2005) en 25 jaar Nederlandstalige poëzie, 1980-2005, in 666 en een stuk of wat andere gedichten (BnM-Uitgevers, 2006).
 Amarantha Groen (1989, Dordrecht) begint een studie Filosofie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Ze houdt van mooie muziek, heerlijk eten, zomerjurkjes, (techno)feestjes, modellenwerk, verre landen en… poëzie. Op haar weblog leeft ze zich graag uit.
 Jacoline de Heer (1982) studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Tilburg. Ze won in 2003 de schrijfwedstrijd Write Now Rotterdam met drie gedichten.
Ze publiceerde gedichten in de literaire tijdschriften Gierik en NVT, Passionate, Op Ruwe Planken, De Brakke Hond en Krakatau en draagt regelmatig voor op poëziepodia. Op haar website www.versgemaaidgras.nl verschijnen regelmatig nieuwe gedichten.
 Peter M. van der Linden is een dichter die sterk op beeld en klank is gericht. Zijn prikkelende voordrachten bevatten rap-elementen, klank-improvisaties, absurde humor en haarscherpe observaties van vijvers. Sinds 2003 betrad hij de planken van vrijwel alle grote festivals te Nederland en Belgie. Zo stond hij op o.a: GDMW te Rotterdam, Gedignag te Groningen, Gentse Feesten te Gent, De Nachten te Antwerpen en de Wintertuin te Nijmegen. In 2003 werd hij poezie-performer van Belgie, in 2004 werd hij derde tijdens het NK Poetry Slam. in 2005 verscheen zijn debuutbundel/cd Ich bin ein star baby, bij uitgeverij Vassallucci. Oktober 2009 verscheen zijn nieuwe bundel, Zendag, bij uitgeverij de Contrabas.
Marieke van Leeuwen (Den Haag, 26 september 1950) is een Nederlands actrice, regisseuse en sinds 2009 stadsdichter van Dordrecht.Zij bracht het grootste deel van haar jeugd door in België. Va n Leeuwen studeerde aan de Studio Herman Teirlinck te Antwerpen. Zij speelde in diverse films en bij verschillende toneelgezelschappen. Daarnaast werkte ze als regisseuse, onder andere van het stuk Iep! van haar zus, de dichteres en schrijfster Joke van Leeuwen. Van Leeuwen was geruime tijd verbonden aan het R0-theater. Zij is lid van de werkgroep Dordtse Dichters, een initiatief van Jan Eijkelboom, en publiceerde in 2005 haar jongste dichtbundel Liefde, Wraak en Andere Zaken bij uitgeverij Wagner & Van Santen.
 Pieter Breman
werd in 1948 geboren in Zwolle. Hij woont en werkt sinds 1979 in Dordrecht. Hij is beheerder van de historisch-topografische atlas van het Erfgoedcentrum DiEP Dordrecht en houdt zich bezig met publicaties over de lokale en regionale geschiedenis. In 1995 verscheen zijn gedichtenbundel - Zwitserland - en in 2007 -wees gewaarschuwd!
 Daniël Vis (Leuven 1988) Tot september 2008 in Maasdam gewoond, in Dordrecht gymnasium gevolgd (JdW). Sinds september 2008 studie wijsbegeerte in Utrecht en daar dus naartoe verhuisd. Houdt zeer van de bohémienbeweging en de jaren 50/60, poëzie van Vinkenoog, Bernlef, Buddingh? e.a. proza van oudjes als Baudelaire, Cocteau, Campert, Peter ten Hoopen e.a. Sinds 2009 op podia te vinden voornamelijk in Utrecht, sinds kort ook een klein weblog
Jehanne Hulsman maakt deel uit van de Dordtse Dichtersgroep en publiceerde enige gedichten in Ballustrada, De Blauwbilgorgel 65 jaar, en de jubileumbundel ter ere van de 80e verjaardag van Jan Eijkelboom. Begin 2009 verscheen ‘Honden huishouding’ bij Liverse, een combinatie van tekeningen en vertellingen van haar hand. In maart 2009 kwam ‘Wereldwezens’ uit bij Liverse. Schilderijen en literaire paspoorten van maatschappelijke verschijnselen. Naast schrijven is Jehanne juriste en treedt zij op met het duo Bon Bonne met Maarten Teekens, dat zich toelegt op franse chansons.
|
NK POETRY SLAM 2010
Afgelopen zaterdag heb ik voor het eerst sinds 2004 weer aan het NK Poetry Slam meegedaan. Na het uitkomen van mijn bundel Ich bin ein star baby in 2005, heb ik vrijwel niet meer aan slams meegedaan, tot begin 2009. Ik heb dit jaar weer eens aan drie slams meegedaan omdat ik er simpelweg weer zin in had, en wist me via de Slam van Utrecht te plaatsten voor het NK. Vooraf schatte ik mijn kansen op 20 procent, favorieten waren voor mij Daan Doesborgh en Ellen Deckwitz, outsiders Jeroen Naaktgeboren en Jee Kast.
|
|
 Bobby Kinghe heeft zijn subsidie terug en dat is een goede zaak. Een paar maanden geleden hing het bestaan van de stichting, waarvan ik een van de vijf oprichters ben (al zit ik sinds 1976 niet meer in het bestuur) aan een zijden draadje. Er was iets fout gegaan, waardoor de jaarlijkse subsidie-aanvrage voor de activiteiten van Bobby Kinghe, te laat werd ingediend, zodat deze in eerste instantie werd afgewezen. De gemeente Dordrecht heeft nu de hand over het hart gehaald en de subsidie alsnog toegekend. Dat siert de gemeente.
Bobby Kinghe wordt in 2011 veertig jaar. De stichting heeft in al die jaren een substantiële bijdrage geleverd aan het Dordtse culturele leven, dat zonder Bobby Kinghe nog aanzienlijk magerder zou zijn geweest dan het van nature al is. Over de geboorte van Bobby Kinghe (de naam komt uit een verhaal van mede-oprichter Gerrit de Wolf) en zijn enerverend opgroeien in de jaren zeventig, wijd ik een verhaal in mijn onlangs verschenen verhalenbundel IJzeren Logica (Uitgeverij Liverse). Hoewel ik, te druk met andere zaken zoals schrijven en studeren, al vrij snel uit het bestuur vertrok, heb ik altijd een band met Bobby Kinghe behouden. Eerst namen bekenden en vrienden, waaronder een neef van me, het bestuur over en op het ogenblik is de stichting in handen een energieke, jonge generatie, waaronder oud-leerlingen van me, zodat de band blijft bestaan. Er zijn plannen om de veertigste verjaardag in stijl te vieren, mits we tijd van leven hebben, uiteraard.
Konden we ook maar over andere zaken de gemeente complimenteren. Net een uur terug uit Thessaloniki toog ik afgelopen zondag naar de opening van de tentoonstelling en de presentatie van dichtbundel en fotoboek van de veelzijdige kunstenares Sammy Balistreri, in het etablissement Merz. Tentoonstelling en boek zijn zeer de moeite waard, maar dit terzijde. Ik liep er iemand van de actiegroep tegen het volbouwen van de Zuidpolder tegen het lijf, die me vroeg enkele dichtregels te schrijven voor de campagne tegen de onzalige plannen van de gemeente om de laatste stukjes platteland op het Eiland van Dordrecht vol te bouwen.
Ik schreef daar al eens over in oktober 2008. Uiteraard heb ik de gevraagde dichtregels toegezegd, want, al is er geen schijn van kans dat ik me zal laten overhalen om stadsdichter van Dordrecht te worden als dat via het idiote circus moet waarover ik onlangs schreef, ik ben natuurlijk wel zeer bezorgd over al die foute plannen voor ons eiland. Niet dat ik de illusie heb dat het iets zal uithalen: de belofte van de gemeente om het gebied niet te bebouwen ligt alweer enige tijd in het verleden en op het stadhuis is men doorgaans zeer kort van memorie. Het zal bovendien bij de meeste partijden tijdens de volgende gemeenteraadsverkiezingen wel om andere dingen gaan dan om het je houden aan oude afspraken. In mijn eveneens pas bij Liverse verschenen dichtbundel Het is al laat staat onderstaand gedicht, dat het Eiland van Dordrecht tot onderwerp heeft en oorspronkelijk werd gepubliceerd in het door Wagner & Van Santen aan Jan Eijkelboom aangeboden Liber Amicorum voor zijn tachtigste verjaardag:
Naar de rivier
(voor Jan Eijkelboom)
Soms mochten we naar de rivier
aan de andere kant
van het eiland:
rietkragen, zandplaten, een strand
zo smal
dat het ons nauwelijks bevatten kon.
Toch bouwden we
dapper onze dijk, ons zandkasteel
dat door de vloed
verzwolgen werd
en later overdekt
met drab en slijm
uit torens en staketsels
die aan de overkant verrezen,
walmend,
maar in de nacht
met een groots vertoon
van licht.
Zo ging onschuld over
in een weten
dat ons vlammend
uit het paradijs verdreef.
Links:
http://www.bobbykinghe.nl
http://www.actiezuidpolder.nl
|
|
Gisterenavond was ik ter optreed en inspiratie in de aparte meisjestad, een potje poetryslammen in Festina. Altijd OK. Toch pas de vierde keer in een jaar of 6 die ik nu optreed, gok ik zo. Goed publiek, een jury die naar biefstuk ruikt en meestal, eigenlijk altijd, de publieksprijs mee terug. Zo dus ook gisteren. Het niveau van de slam was best goed, ik droeg nieuwe gedichten voor en kwam in de finale te staan met Jurgen Smit en Xander van der Drift. Jurgen won uiteindelijk, de jury in Festina gaat voornamelijk voor de poezie ansich en zoals ik al meldde ging ik aan de haal met de fles wijn want het publiek houdt weer meer van de vorm… Nomnom. Ik hou van meer bier. De fles wijn ging dus gewoontegetrouw naar mijn slaapplekhomie. Dat was dit keer Klaas-Arie Westland, een filmmaker die tegenwoordig net als veel creatieve en aparte meisjesdordtenaren naar Amsterdam verkast is en daar woont en werkt in de Kinkystraat. Cool!
Wonen in Amsterdam, ik moet er niet aan denken. Leuk voor een dag of twee, doe mij maar retourtje moerasje terrasje Dordt. De publieksprijs leverde ook nog een wild-card op voor de grande-festina-poetry-slam finale in juni. Tot juni is er gelukkig nog van alles te doen. Ik ben nog steeds bezig met mijn nieuwe bundel, ik ben traag, zou een mooie titel zijn, ich bin sloom, maar het blijft Zendag.
Ik ben ook flink bezig geweest met 078woord, een stadsgedicht voor een lokale glossy en een vrij grote verbouwing aan de Cote Glazuur. Wat wortelkanaalgedoe en vier nieuwe kronen, het nieuwe gebitshuisje moet zo rond mei opgeleverd worden, het kost wat, maar dan heb je ook een lach. In maart vinden de grootste verbouwingen plaats, voornamelijk de voorgevel en in april een ouwe rotte wortel achterin mijn keel die eruit gaat. Brr. Ik moet nu al lachen.
Ik moet nu ook al lachen om het stadsdichtersgedoe in Dordrecht, het geluk van lachen is dat je dan niets hoeft te zeggen. En dat lachen is de komende maanden een grote uitdaging. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik een mening heb van glazuur. Maar nu word ik een dichter met vier nieuwe kronen. De media en de politiek is er maar druk mee bezig. Het lijkt al verdacht veel op een slam. Eindelijk een poetryslam in Dordrecht. Er wordt aan mijn tong getrokken. Gelukkig heb ik hier al tijden een slaapplek. Mijn lief staat voor de deur. Gelukkig heeft het publiek altijd gelijk. Het uitzicht op mijn stad blijft hetzelfde.
|
|
ODEJAN
de stadsdichter vierde tachtig jaren
kreeg een erefeest met hotemetoot
en tachtig jonge eikenboompjes
in een kunstzinnig gebakken pot
de uitverkore zetelde glanzend
klem op een klapstoel in zaal Pictura
tussen hagen kroost, vrind en muze
de burgemeester versprak de speech:
wat blijft, dat komt nooit meer terug
of was het, dat wie terug niet meer leeft
dubbel leest anders, komt alles hoe dat bleef
een wenkbrauw tilde zich tamelijk ver
op het voorhoofd van de burgemeester
die verder versprak tot aan het applaus
voor de stadsdichter die liever merels hoorde
als een boom rees hij op, in stevige sloffen
bleef hij minzaam, zijn kruin schommelend
voelde het licht, ving weer de eerste lente
Peter M. van der Linden
|
|
 Met een zeer geslaagde presentatie hebben Jehanne Hulsman en ik gisteren onze nieuwe boeken de wereld in gestuurd. Er was een onverwacht hoge opkomst en er waren mooie optredens van Bon Bonne, Job Degenaar en Amarantha Groen. De wijn vloeide rijkelijk in de altijd gastvrije galerie Intermezzo en achteraf heb ik de geboorte culinair verder gevierd met Job, Amarantha en een groep Dordtse vrienden in een sympathiek restaurant. Het enige wat de gehele middag en avond ontbrak was de prettige geur van pijp- en sigarenrook, maar ik heb me laten vertellen dat de opstand tegen de terreur van Klink bezig is Tachtigjarige Oorlogachtige proporties aan te nemen, dus dat komt wel goed. Met genoegen zal ik me opwerken als een 21e eeuwse Marnix van St. Aldegonde. Dan hebben we binnen de kortste keren weer een nieuw boek om mijn hongerige lezers tevreden te stellen.
|
<< All categories
|
|
|
